ANA MEKTUBU
Yıldızlar bu gece pek parlak değil.
Ay eskisi gibi hiç berrak değil.
Batası ayrılık bize hak değil.
Ben sahipsiz, yuvam sensiz, gel yavrum!
Melemez kuzular, kişnemez taylar.
Mateme büründü dereler, çaylar.
Acımasız baban hep beni paylar.
Hasretinden iki gözüm sel yavrum!
Dağıldı obamız, göçen göçene.
Açlık yoldaş olmuş şehri seçene.
Tarlalar ekinsiz köyde bu sene.
Açmaz kırlarımda sensiz gül yavrum!
Tezce dön evine, bize sahip çık.
Sözlün beklemekten vazgeçti artık.
Ümitler bir kâğıt, dört yanı yırtık…
Yine de dileğim “beyaz tül” yavrum.
Tam altı senedir gözümüz yolda.
Yetirdik, büyüttük, olmadın dulda.
Verilen emeğe vefalı ol da
Akan gözyaşımı gayrı sil yavrum!
Kutsal bir emirdir ana mektubu.
Rüzgârla yolladım sana mektubu.
Sen ki denk tutasın cana mektubu.
Beklemek ölümdür, bunu bil yavrum!
ÇERKEZ BOZDAĞ
