ERİŞİLMEZ CEYLANA
Bahtımı ağartan ay su üstünde yatarken
Tül takınmış yâr diye dalgalara sarıldım.
Gönlüme güneş doğmaz bende bu talih varken;
Av sandığım ceylanın gözlerine vuruldum.
Bir tutulmaz hayale ömrümü veriyorum;
Sevda girdaplarında gün be gün eriyorum.
Bir çatılmış kaş için yâre küsmek haramdır.
Kalbe düşen sevgiyi geri süsmek haramdır.
Tende nefes var iken umut kesmek haramdır.
Bir yaylı saat olup mutluluğa kuruldum.
Yârin geçtiği yola çiçekler seriyorum;
Ateş görmüş buz gibi durmadan eriyorum.
Kıyılarda oynayan su kuşu yoldaşımdır.
Bir küçücük gülücük ekmeğimdir, aşımdır.
Denize koşan sular ırmak değil, yaşımdır.
Gelmeyecek bir yâri beklemekten yoruldum.
Gökte, suda, bulutta bir suna görüyorum;
Ona kavuşmak için karlarla eriyorum.
Sevgiyi istedikçe gül bağıma gün düştü.
En güzel yarınlara hicran dolu dün düştü.
El-âleme mutluluk, bana hep hüzün düştü.
Ne sevenden haber var ne aranıp soruldum.
Ömrümün hazanına kimsesiz giriyorum;
Ateşteki yağ gibi durmadan eriyorum
Bahtımı ağartan ay sulardan çekip gitti.
Köpüren dalgalarda bir ceylan sekip gitti.
Tekleyen yüreğime umutlar ekip gitti.
Karamsar duygulardan birdenbire duruldum.
Bir hayalî ocağın gülünü deriyorum;
Av sandığım ceylana ömrümü veriyorum.
Çerkez BOZDAĞ