Bir Milletin Kaderini Değiştiren Lider: MUSTAFA KEMAL ATATÜRK 

Bugün, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün aramızdan ayrılışının 88. yılındayız.

Her 10 Kasım’da olduğu gibi bugün de O’nu sadece hüzünle anmakla kalmıyor; bıraktığı büyük mirası, akılcı vizyonunu ve Türkiye’yi çağdaş medeniyetler seviyesine çıkarma idealini yeniden idrak ediyoruz.

Atatürk, tarihe sadece bir komutan veya siyasetçi olarak değil; bir milletin mâkus talihini değiştiren, çağının ötesinde bir fikir insanı olarak adını yazdırdı.

Onu doğru anlamak, abartılı övgülerden ziyade, eserlerinin arkasındaki rasyonel ve gerçekçi temelleri kavramaktan geçer.

Atatürk’ün askeri kişiliği, hamasi söylemlerden ziyade askeri bilime, derin bir stratejiye ve anı yakalama yeteneğine dayanır. Çanakkale’den Kurtuluş Savaşı’na kadar uzanan süreçte, elindeki sınırlı imkânlara rağmen milletiyle birlikte imkansızı başarmıştır.

Ancak O, milletin hayatı tehlikede kalmadıkça savaşın bir cinayet olduğunu savunacak kadar da barışçıldır. “Yurtta sulh, cihanda sulh” ilkesi, onun askeri dehasının arkasındaki barışçıl ve gerçekçi vizyonun en net özetidir.

Sakarya ve Dumlupınar gibi kritik dönemeçler, sadece birer askeri zafer değil, yıkılmış bir imparatorluğun küllerinden bağımsız bir devlet doğuran inancın zaferidir.

23 Nisan 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açılması, Türk milletinin kendi kaderini eline almasının miladıdır. Atatürk, padişahlık veya saltanat gibi tek adam rejimlerinin ömrünü tamamladığını, modern dünyanın ancak halk iradesiyle ayakta durabileceğini çok erken fark etmiştir.

1923’te Cumhuriyet’in ilanı, sadece bir rejim değişikliği değil; demokrasiye evrilmenin adıdır. Atatürk’ün en büyük güvencesi her zaman Türk milleti olmuş, “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir” ilkesiyle bu gerçeği tescillemiştir.

Atatürk’ün ülkeye getirdiği devrimler, çağın gereksinimlerine uygun olarak akıl ve bilim kılavuzluğunda toplumsal bir dönüşüm hamlesidir. Bazı uygulamalar günümüzde eleştirilse de her adımın temelinde “akılcılık” yatar. O, bilimle hareket eden bir toplum hayal etmiştir. “Hayatta en hakiki mürşit ilimdir, fendir” sözü, bu dönüşümün en yalın ve en güçlü rehberidir.

10 Kasım 1938’de Dolmabahçe Sarayı’nda hayata gözlerini yuman Atatürk, bedenen aramızdan ayrılsa da fikirleriyle yaşamaya devam etmektedir. O, ölümünden kısa bir süre önce, “Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır, fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır” diyerek asıl kalıcı olanın kurduğu sistem ve milletin bilinci olduğunu vurgulamıştır.

Atatürk’ü anmak, sadece anma törenlerinde saygı duruşunda bulunmaktan ibaret değildir. Ona ve cumhuriyete gerçekten layık olmak istiyorsak, günlük hayatımızda şu temel sorumlulukları unutmamalıyız:

Bilimi ve aklı rehber edinmek, üretmek ve çalışmak, Cumhuriyet değerlerine sahip çıkmak, eğitime değer vermek.

Bu listeye yeni maddeler ekleyerek daha da uzatmak mümkün. Ama bu değerlerin bütününü, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni sonsuza kadar yaşatmak için çaba harcamak olarak özetleyebiliriz.

Yoksa, onu sevmek ve mirasına sahip çıkmak, laf kalabalığı yaparak nutuk atmak değil, O’nun isminin ve fotoğrafının arkasına sığınmak değil; O’nun kurduğu cumhuriyete katkı sunmaktır.

O’nun açtığı yolda, gösterdiği hedeflere yürümek hepimizin ortak sorumluluğudur.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü, silah arkadaşlarını ve tüm kahramanları rahmet, minnet ve saygıyla anıyoruz.

Osman DEMİR

By admin

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir