EKİM SEVDASI
Umut kuşu en uzağa uçanda
Yüreğimi sevgilere küstürdüm.
İki gözüm kanlı yaşlar saçanda
Aşk ufkumda fırtınalar estirdim.
Billur suya sarı yaprak gerekmez.
Ak sevdaya kara toprak gerekmez.
Yâr sevmeye tövbe ettim yüz bin kez.
Ne uslandım ne gönlümü küstürdüm.
Ne yapsanız suda balık boğulmaz.
Kovandaki bal arısı kovulmaz.
Benim adım “sevgi arar, yâr bulmaz.”
Tüm yolları talihimle kestirdim.
Buruşturup suya attım resmini
Hıçkırdıkça sayıkladım ismini.
On yedi yıl görmediğim cismini
Hatırama, hafızama küstürdüm.
Bu bizimki ekim sonu sevdası;
Yüreğime sen yükledin her yası.
Ağıtımdan gülücükler bulası,
Şu gönlümde boşa sevda estirdim.
Ayağıma buzlu sular değende
Umutları gül dalına astırdım.
Ben öldükçe hayat buldun sen bende,
Her acımı varlığınla susturdum…
Çerkez BOZDAĞ