ANILMAK
Sevginle yaşadım inan yıllardır.
Yokluğun içimde ateştir, kardır.
Sevdamda her mevsim tek sonbahardır.
Ellere su sunan pınar olmuşsun.
Işığını almış ay gözlerinden.
Sevgini gönlüne yay gözlerinden.
Vay bu çektiklerim, vay gözlerinden!
Kuş gibi her dala konar olmuşsun.
Sade biz mi kaldık kara sevdalı.
İnat edip kestin tuttuğun dalı.
Yine yanlış çıktı bak yıldız falı.
Her türlü masala kanar olmuşsun.
Kimi açılmamış gül peşindedir.
Kimi duvak, takı, tül peşindedir.
Neden benim “gül”üm zül peşindedir?
İçinden çürümüş çınar olmuşsun.
Bir defa seninle anılmak bile
İnan ki dilsizi getirir dile.
Dönüver sılaya, bitsin bu çile!
Her halimi boşa kınar olmuşsun.
Yâri beklediğim yolda sisler var.
“Bekle beni!” diyen garip sesler var.
Aklımda, fikrimde ne hevesler var.
Sen de bencileyin yanar olmuşsun.
Çerkez BOZDAĞ