BAHAR GELİNCİĞİNE
Kırlarda gelincikler boyun bükmüş yâr için,
Ben baharı terk ettim başka BAHÂR için.
Diyorlar ki: “Ağlamak sade vefakâr için…”
Sevene yüz çeviren bir güzele yaş niye?
Pınarların başında çöllerce susuz kaldım.
Bitmeyen rüyalarda yine uykusuz kaldım.
Duygular denizinde böyle duygusuz kaldım.
Hep kaçan hayal için gönülle savaş niye?
Hâlâ durgun sularda ak martılar oynaşır.
Hâlâ “Hacı Leylekler” umut mektubu taşır.
Hâlâ sevgi kuşları yâr yurdunda dolaşır.
Belki o da dönecek bu ağıt, telaş niye?
Kurşunlanan gönlümde aydan aydın yüz saklı.
Fikrimde, hayalimde bir çift erik göz saklı…
Sarsılan hafızamda “tutulmayan söz” saklı.
Tükenmiş bir sevdaya sabır denen taş niye?
Baharda gelincikler boyun bükmüş, kış mı var?
Yoksa yarım bir aşka mutlu bir çıkış mı var?
“Olmayacak dönüş”e dostlardan alkış mı var?
Ölüme çeyrek kala “düğün, denen düş” niye?
ÇERKEZ BOZDAĞ