AĞLAYAN
Sen dönmeyen vefasız, bense ağıt ustası…
Sen Kafdağı’nda ilaç, ben bekleyiş hastası…
Dünyalar benim olsa dindiremez bu yası.
Coşkun ırmak misali çağıl çağıl dön bana.
Nefes alıp verdikçe ilacımsın, canımsın.
Gözlerimin nurusun, damarımda kanımsın.
Varım, yoğum, servetim, şöhretimsin, şanımsın.
Doğum, batım belirsiz, sensin her an yön bana.
Yaşanmamış sevdamı denizlere anlattım.
Çıldıran dalgalara gözümden yaşlar kattım.
Ayrılık kılıcıyla yüreğimi kanattım.
Bir gün olsun dünyada göstermedin gün bana.
Anlaşılmaz âlemde cismim kayıp, adım yok.
Yine senden haber yok, inan, yine tadım yok
Zalim avcı önünde uçmaya kanadım yok.
Yarınlarım körebe, mutluluklar dün bana.
Sevenden ümit kesmiş “Çerkez” adlı ağlayan.
Ben en suskun çığlığım, yok mu sesimi duyan?
Dünüm yarına küskün, dayanır mı buna can!
Allah’tan reva mıdır her gün gözde kan bana?
Çerkez BOZDAĞ
Yüreğinize sağlık Çerkez hocam.
Hocam yüreğinize sağlık. Ben sizin şiirlerinizi okurken nefes almakta güçlük yaşıyorum. O kadar içli yazıyorsunuz ki ruhumun derinliklerinde hissediyorum… Allah sizin edebiyatınızdan bizi mahrum bırakmasın inşallah… Amin