AHİ EVRAN İÇİN
Kanaat önderi, sanat erbabı,
Dürüstler yurdunun gönlü harabı…
Nesline hep sundu sevda şarabı.
Ufkumuzda esen yel Ahi Evran.
Haramdan, yalandan talandan uzak,
Kulların hakkını çalandan uzak,
İhtiras denilen yılandan uzak
Yetime uzanan el Ahi Evran.
“Ticarette rızkın onda dokuzu…”
Herkesle paylaştın ekmeği, tuzu.
Kutludur yattığın toprağın tozu.
Gözümüz uğrunda sel Ahi Evran.
Esnaf için kutsal teşkilat kurdun.
Güzel düsturlarla şenlendi yurdun.
Gönüller tahtına geçip oturdun.
Umut sazımızda tel Ahi Evran.
Zikirdi, şükürdü bütün hayatın.
Azim ve sabırdı en soylu atın.
Onun her işine siz sevgi katın.
Ahi ocağına bel Ahi Evran.
Kırşehir’den çıkıp bütün dünyaya
Yürüdün fikrini hep yaya yaya.
Bir lokma ekmeği böldün bin paya
GÜL YURDU sahipsiz, gel Ahi Evran.
Çerkez BOZDAĞ